اول از روی ادب .....سلام به تمام دوستان خوبم که مرا یار بوده اند

و به رسم قدردانی......تشکر از آقا سعید بخاطرطراحی جدید وبلاگ

مدت کوتاهی هست که دراین دنیای مجازی با دوستانی آشنا شده و به وبلاگهای مختلف سرزده ام و ماحصل این تفحص ها مطلبی هست که تقدیم می نمایم

ما گمان می کنیم برای بزرگ شدن باید مستقل باشیم و به کسی نیاز نداشته باشیم

برای همین هم هست که همگی داریم از تنهایی می میریم

چقدر عالی هست که انسان بداند به وجودش احتیاج دارند

وچقدر با شکوه است که انسان نیازش توسط دیگران رفع گردد

و بتواند به کسی بگوید..... به تو نیاز دارم

البته به این مطلب ایمان دارم که رافع تمام احتیاجات ما حی کریم است

ولی خداوند انسانها را وسیله قرار داده است

قبلا از تمام دوستان عذر خواهی می کنم ...ولی ..... هر یک از ما به نوعی ؛ هر چند اندک و پنهانی ؛کمی دیوانه هستیم.... همه ی ما با تمام وجودمان تنها هستیم و از ته دل فریاد می زنیم که چرا کسی حرفمان را نمی فهمد؟؟

ولی هیچ وقت هم حرف دیگری را تمام و کمال گوش نکرده و متوجه نمی شویم و همه ما حتی نسبت به کسانی که دوستمان دارند تا حدی غریبه باقی می مانیم...!!

یادمان باشد که سعادت و شادمانی فقط هنگامی به سراغ ما می آید که ذهن و دل خود را به آخرین مرزهای توانایی های خود بکشانیم.....

هدف زندگی اهمیت داشتن.... به حساب آمدن .... پایداری برای چیزی که ارزش داشته باشد و تغییر مطلوب دادن به زندگی است تا بفهمیم که اصلا زنده هم بوده ایم...!!!

خدایا چنان کن سرانجام کار        توخشنود باشی و ما رستگار

[ ۱۳۸٦/۱۱/۳ ] [ ۱:٢٠ ‎ب.ظ ] [ asheghe amire arab ]

[ نظرات () ]